Ταξιδιώτες της ανάγνωσης

 

Η συνέχεια του διηγήματος από τη μαθήτρια

Θάλεια Χριστινίδη

Λίγους μήνες αργότερα βρήκε το θάρρος να προτείνει μια ιδέα στον πατέρα του. Του λέει « Πατέρα ξέρω πόσο ποθείς να συνεχίσω το επάγγελμά σου, αλλά δεν είναι αυτό που λαχταρώ. Γι’ αυτό σκέφτηκα να δουλέψω ως βοηθός, για λίγο, στο χωράφι ενός γείτονα  και αν κρίνει ότι δεν είμαι ικανός για το επάγγελμα, θα γίνω αγιογράφος». Ο πατέρας ανταποκρίθηκε θετικά στο αίτημα του γιου  του, γιατί καταλάβαινε την αγάπη του νέου για την ύπαιθρο.

Έτσι τους επόμενους τέσσερις μήνες άρχισε να εργάζεται  εντατικά στα χωράφια. Μέσα σ’ αυτό το χρονικό διάστημα γνώρισε μια χαριτωμένη βοσκοπούλα που ερωτεύτηκε αφάνταστα. Κι ένα αστραφτερό βράδυ έφυγε από το σπίτι, για να την συναντήσει. Όπως μιλούσαν, έπιασαν κουβέντα για την οικογενειακή του δουλειά. Ξαφνικά, η κοπέλα ανταποκρίθηκε έκπληκτη και ενθουσιασμένη ότι λατρεύει την αγιογραφία και θα ήθελε πολύ να μάθει την τέχνη.

Την ίδια εβδομάδα προσκάλεσε εκείνη και την οικογένειά της για δείπνο στο πατρικό του, για να τους ανακοινώσει μια ιδέα του. Μόλις τα πιάτα άδειασαν, άρχισε να μιλά. «Ευχαριστώ πολύ που τιμήσατε εμένα και την οικογένειά μου δειπνώντας όλοι μαζί σήμερα. Με την ευκαιρία αυτού του ευχάριστου γεγονότος θέλω να σας προτείνω και να σας ανακοινώσω κάτι. Αρχικά, εφόσον η κόρη σας λατρεύει την αγιογραφία και έχει πραγματικό ταλέντο, θα μπορούσε να αναλάβει τη δικιά μου οικογενειακή δουλειά και εγώ τη δικιά της, καθώς σύμφωνα με τα λόγια του γείτονα είμαι ο καλύτερος γεωργός της επαρχίας. Έτσι, και οι δύο επιθυμίες των οικογενειών θα συνεχιστούν απλώς από διαφορετικά άτομα απ’ ότι περιμένατε!».

Όλοι έκπληκτοι από την εφευρετική και πρακτική ιδέα του συμφώνησαν. Καλά όταν λέμε όλοι, εννοούμε όλοι… εκτός από τη θεία Μερόπη που άρχισε να μουρμουρίζει και να βγάζει καπνούς. Τέλος, φυσικά,  δεν παρέλειψε να ζητήσει και το χέρι της νεαρής κοπέλας από τον πατέρα της. Έτσι ξεκίνησε ένα άλλο μεγάλο ταξίδι!