Δευτέρα 24 Φεβρουαρίου 2025

 Τα οφέλη της ανάγνωσης που μόνο ένα βιβλίο μπορεί να προσφέρει



Το διάβασμα είναι για το πνεύμα ό,τι η άσκηση για το σώμα. Γι’ αυτό και η απάντησή σας στην ακόλουθη ερώτηση χρειάζεται να είναι απόλυτα ειλικρινής: «Πόσες ώρες διαβάσατε συνολικά την προηγούμενη εβδομάδα;». Σε έναν κόσμο που τον κατακλύζουν οι οθόνες, το διαδίκτυο και οι εύπεπτες μορφές διασκέδασης και ψυχαγωγίας, όλο και λιγότεροι άνθρωποι επενδύουν στην ανάγνωση και συλλογή βιβλίων, θεωρώντας την ίσως μια παρωχημένη ασχολία. Εντούτοις, τα αποτελέσματα όλων των ερευνών αποστομώνουν χωρίς καμία προσπάθεια όσους επιχειρηματολογούν κατά των βιβλίων. Πριν παραθέσουμε εδώ τα σημαντικότερα πλεονεκτήματα αυτής της υπερπολύτιμης συνήθειας, θα αναφερθούμε σε μια από τις μεγαλύτερες έρευνες που συνδέουν άμεσα το διάβασμα με την υγεία.

 Το 2016, ερευνητές από το τμήμα Δημόσια Υγείας του Yale εξέτασαν δεδομένα μελετών 12 χρόνων σχετικά με τη σχέση ανάγνωσης και υγείας με συνολικό δείγμα 3.600 άνδρες και γυναίκες άνω των 50 ετών και αποκάλυψαν ένα ενδιαφέρον μοτίβο σχέσης: Εκείνοι που διάβαζαν βιβλία -μυθιστορήματα ή μη, ποίηση ή θεατρικά έργα- έστω και 30 λεπτά τη μέρα ζούσαν κατά μέσο όρο 2 χρόνια περισσότερο από εκείνους που δεν διάβαζαν καθόλου. Όμως, εκτός από το ζήτημα της μακροζωίας, τα παρακάτω συναρπαστικά οφέλη είναι αυτά που μάλλον θα σας κάνουν φανατικούς βιβλιόφιλους, αν δεν είστε ήδη.

 Τα βιβλία λοιπόν… 

Μας προσφέρουν απλόχερα γνώση 

Ο, τι κι αν διαβάζετε, προσθέτει πληροφορίες στο μυαλό σας και ποτέ δεν ξέρετε πότε θα σας φανούν χρήσιμες. Όσες περισσότερες γνώσεις έχετε, τόσο πιο προετοιμασμένοι και ετοιμοπόλεμοι είστε για τις προκλήσεις που θα αντιμετωπίσετε στη ζωή σας. Οτιδήποτε κι αν σας συμβεί, ό,τι κι αν χάσετε σε αυτή τη ζωή, δουλειά, φίλους, περιουσία, οι γνώσεις είναι ένα όπλο που κανείς ποτέ δεν μπορεί να σας αφαιρέσει. Και να θυμάστε ότι η γνώση που υπάρχει γραμμένη στα βιβλία, δεν βρίσκεται σε καμία διαδικτυακή πηγή , αλλά ούτε και στα κοινωνικά μέσα δικτύωσης. 

Μειώνουν τα επίπεδα του στρες

 Έρευνα του 2009 από το Πανεπιστήμιο του Sussex κατέληξε στο ότι το διάβασμα είναι ο πιο αποτελεσματικός τρόπος να ξεπεράσετε το στρες της ημέρας, αφήνοντας πίσω επιλογές, όπως τη μουσική, μία κούπα καφέ, ακόμα και μια βόλτα στο πάρκο της περιοχής σας. Ασχέτως του είδους που σας αρέσει να διαβάζετε, σημασία έχει το βιβλίο να σας συνεπαίρνει, να σας μεταφέρει μακριά από ανησυχίες και άγχη της καθημερινότητας. 

Αποτελούν το μαγικό φίλτρο για τη μνήμη

 Όταν διαβάζουμε ένα βιβλίο, χρειάζεται να συγκρατούμε μια σειρά χαρακτήρων, τα στοιχεία της προσωπικότητάς τους, προηγούμενα γεγονότα και να ακολουθούμε την πλοκή· ακόμα και στα επιστημονικά βιβλία απαιτείται η σύνδεση με προηγούμενα κεφάλαια και πρότερη γνώση. Μπορεί να σας φαίνεται δύσκολο, αλλά ο εγκέφαλος διαθέτει έναν εκπληκτικό τρόπο να θυμάται όλα αυτά τα πράγματα. Οτιδήποτε μαθαίνουμε, ενισχύει την πλαστικότητά του να δημιουργεί νέες συνάψεις, νέες συνδέσεις, ενδυναμώνοντας τη μνημονική μας ικανότητα. 

Αναπτύσσουν την κριτική σκέψη

 Όσο περισσότερο διαβάζει κάποιος, τόσο περισσότερο εξελίσσει την κριτική του ικανότητα και οξύνει το νου του. Για παράδειγμα, όταν διαβάζουμε ένα μυθιστόρημα με περίπλοκη πλοκή, αυτόματα μπαίνουμε στη διαδικασία να αναλογιστούμε την πιθανή συνέχειά της, ίσως και το τέλος της ιστορίας. Επιπλέον, καθώς αποκτούμε μεγαλύτερη εμπειρία σε ένα είδος γραφής, αναπτύσσουμε και την ικανότητά μας να κρίνουμε τον συγγραφέα και το έργο, αλλά και να επιχειρηματολογήσουμε πάνω σε αυτό. 

Βελτιώνουν την ικανότητα συγκέντρωσης

 Για να απορροφηθούμε σε ένα βιβλίο, χρειαζόμαστε ησυχία, ίσως μοναξιά και απόλυτη συγκέντρωση. Στη σύγχρονη καθημερινότητα, αυτά τα χαρακτηριστικά είναι σπάνια, αφού βομβαρδιζόμαστε τόσο από τους συνεχείς περισπασμούς του διαδικτύου και του κινητού 3/4 μας τηλεφώνου, όσο και από τις υποχρεώσεις που γεμίζουν ολοένα και περισσότερο το πρόγραμμά μας. Αν εγκαθιδρύσετε τη συνήθεια του διαβάσματος στην καθημερινότητά σας, η προσοχή σας θα εστιάζεται για εκείνο το χρονικό διάστημα ακριβώς σε αυτό που διαβάζετε, ακόμα κι αν ο κόσμος γύρω σας καταρρέει. Η ανάγνωση αποτελεί μια μοναδική ευκαιρία για την ανάπτυξη αυτής της δεξιότητας. 

Χαρίζουν μια μοναδική αίσθηση γαλήνης 

Εδώ δεν αναφερόμαστε μόνο στη χαλάρωση που προσφέρει η πράξη της ανάγνωσης· η εσωτερική γαλήνη ενισχύεται από το είδος του βιβλίου στο οποίο συγκεντρωνόμαστε. Κείμενα και βιβλία αυτοβοήθειας, αυτοβελτίωσης και ενδοσκόπησης, αλλά και φιλοσοφικά, μας φέρνουν σε βαθύτερη σύνδεση με τον εαυτό μας. Μας κάνουν να νιώθουμε ότι μπορούμε να καταφέρουμε ο,τι θελήσουμε, γεμίζοντάς μας με αισιοδοξία. 

Διευρύνουν και εμπλουτίζουν το λεξιλόγιό μας 

Όσο περισσότερο διαβάζετε, τόσες περισσότερες λέξεις γνωρίζετε και αναπόφευκτα αυτές θα περάσουν και στο καθημερινό σας λεξιλόγιο. Αυτή η δεξιότητα ωφελεί όχι μόνο το επάγγελμά σας, αλλά και την κοινωνική σας ζωή. Ένας καλά δομημένος και πλούσιος λόγος πάντα μας βγάζει ασπροπρόσωπους και προσθέτει στο στάτους μας σε όλα τα επίπεδα. Η ανάγνωση, ειδικά λογοτεχνικών βιβλίων, αποτελεί πολύτιμο εργαλείο και στη μάθηση νέων γλωσσών, καθώς βελτιώνει την ευχέρεια του λόγου και της γραφής.

Αναπτύσσουν τη φαντασία μας

 Όταν διαβάζουμε μια περιγραφή ενός γεγονότος, ενός μέρους ή ενός ατόμου, η φαντασία μας είναι υπεύθυνη να δημιουργήσει για εμάς την αντίστοιχη εικόνα στο μυαλό μας. Στα βιβλία τίποτα δεν δίνεται έτοιμο, όπως στην τηλεόραση και στον κινηματογράφο. Αυτή η δυνατότητα και μόνο επεκτείνει τη δυνατότητα αντίληψης του κόσμου γύρω μας σε βαθύτερο επίπεδο και προσθέτει στη δεξιότητα της δημιουργικότητάς μας σε όλα τα επίπεδα. 

Βελτιώνουν τη ψυχική μας υγεία 

Η «βιβλιοθεραπεία» έχει αποδειχτεί ότι ανακουφίζει από συμπτώματα κατάθλιψης και αγχωδών διαταραχών. Μάλιστα, τα βιβλία αυτοβοήθειας σε συνδυασμό με ψυχοθεραπεία, αλλά και οδηγίες σωστής χρήσης τους μπορούν να βοηθήσουν και σε περιπτώσεις ακόμα και βαριάς μορφής κατάθλιψη. Επιπλέον, όταν διαβάζουμε ένα λογοτεχνικό βιβλίο, εισερχόμαστε σε έναν κόσμο τόσο διαφορετικό, όπου ο συγγραφέας μας οδηγεί κι εμείς αφηνόμαστε στα χέρια του για τη ροή της ιστορίας· αυτή η εμπειρία είναι τόσο μοναδική που ο αναγνώστης απομακρύνεται για λίγο από τα ηπιότερα ή σοβαρότερα άγχη του, συνεπαρμένος από εκείνον τον κόσμο. 

Εύκολος και οικονομικά προσιτός τρόπος ψυχαγωγίας 

Τα βιβλία μπορεί να κοστίζουν, ειδικά για όσους θέλουν να λέγονται συλλέκτες, αλλά αποτελούν μια επένδυση στο χρόνο. Είναι κάτι στο οποίο και εσείς, αλλά και η οικογένειά σας μπορείτε να επιστρέψετε αργότερα, απολαμβάνοντας τα ίδια οφέλη. Επιπροσθέτως, υπάρχουν κι άλλες επιλογές, όπως το να δανείζεστε από φίλους, συγγενείς και από τη βιβλιοθήκη της πόλης σας. Το σίγουρο είναι ότι ποτέ δεν θα ξεμείνετε από υλικό για ανάγνωση, αφού πλέον ακόμα και στο διαδίκτυο, υπάρχουν διάφορες διαθέσιμες μορφές βιβλίων που μπορείτε να διαβάσετε στην οθόνη του υπολογιστή σας.

Αναπτύσσει την ενσυναισθητική σας πλευρά 

Αυτό ισχύει ιδιαιτέρως για όσους προτιμούν τα μυθιστορήματα και τη λογοτεχνία γενικότερα. Σε έρευνα που διεξήχθη σε πανεπιστήμιο της Ολλανδίας , οι ερευνητές συμπέραναν ότι οι συμμετέχοντες που έμπαιναν στη θέση ενός χαρακτήρα, που προσπαθούσαν συναισθηματικά δηλαδή να ταυτιστούν μαζί του, ανέπτυσσαν και υψηλότερα επίπεδα ενσυναίσθησης. Όταν βγαίνουμε από τον δικό μας εαυτό, γινόμαστε μέρος της ιστορίας και βλέπουμε την πλοκή από την οπτική γωνία ενός χαρακτήρα, βελτιώνουμε την ικανότητα να καταλαβαίνουμε περισσότερο τους άλλους και βεβαίως σε δεύτερο επίπεδο να μπορούμε να τους βοηθάμε. 

Προάγουν την κοινωνικοποίησή μας 

Μπορεί η ανάγνωση να φαίνεται πως είναι μια μοναχική απασχόληση και όντως να ισχύει αυτό· όμως, οι βιβλιόφιλοι έχουν δημιουργήσει μια μεγάλη κοινότητα, στην οποία πλέον μπορεί να ανήκει οποιοσδήποτε βιβλιόφιλος από κάθε γωνιά της γης, μέσω των forums και των διάφορων ομάδων στο διαδίκτυο. Εκτός όμως από αυτή τη δυνατότητα, τα βιβλία μας δίνουν τροφή για συζήτηση, αποτελούν ένα ανεξάντλητο θέμα σε οποιοδήποτε πλαίσιο κοινωνικοποίησης, αρκεί να υπάρχουν ακόμα και δύο μόνο άνθρωποι που να ενδιαφέρονται γι’ αυτά και να έχουν να μοιραστούν κάτι μεταξύ τους.

 Βελτιώνουν τη ποιότητα του ύπνου μας 

Πολλοί γιατροί που ειδικεύονται σε ζητήματα ύπνου συστήνουν την εγκαθίδρυση μιας ρουτίνας διαβάσματος πριν τον ύπνο κάθε βράδυ, η οποία καθαρίζει και αποσυμπιέζει το νου μας, προετοιμάζοντάς μας για έναν χαλαρό ύπνο χωρίς ένταση και έγνοιες. Με αυτό τον τρόπο, αποφεύγουμε και το έντονο φως των ηλεκτρονικών συσκευών, του τάμπλετ και των κινητών, που δίνει το σήμα στον εγκέφαλο ότι δεν έχει έρθει ακόμα η ώρα για ύπνο κι έτσι συνεχίζει να μας κρατά σε εγρήγορση. Η λίστα των πλεονεκτημάτων της ανάγνωσης είναι ανεξάντλητη και ένα άρθρο δεν φτάνει για να καλύψει τα πολύτιμα οφέλη που μας χαρίζει. Παρ’ όλα αυτά, όσα αναφέρθηκαν είναι αρκετά για να σας κάνουν να αλλάξετε τον τρόπο ψυχαγωγίας και χαλάρωσής σας μέσα στη μέρα, περιλαμβάνοντας το λιγότερο μισή ώρα ανάγνωσης στη ρουτίνα σας. Το σύντομο, αλλά ασφαλές, συμπέρασμα που μπορούμε να εξάγουμε σ’ αυτό το σημείο είναι ότι το βιβλίο αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα μέσα επίτευξης πνευματικής και ψυχικής ισορροπίας και ευεξίας, μέρος ενός συνολικότερου υγιεινού τρόπου ζωής. 

Πηγή: https://enallaktikidrasi.com/2017/12/ofeli-anagnosis-mono-vivlio-mporei-prosferei/





Τρίτη 4 Φεβρουαρίου 2025

"Η Νενέ η Σμυρνιά"

Στο πλαίσιο της μελέτης του έργου της Έλσας Χίου διαβάσαμε αποσπάσματα από το βιβλίο «Η νενέ η Σμυρνιά». Μέσα από τις ιστορίες της προγιαγιάς του Αργύρη, γνωρίσαμε  τη ζωή των Ελλήνων στη Σμύρνη πριν από τη Μικρασιατική καταστροφή. Η συγγραφέας κατάφερε να μας μεταφέρει στην ατμόσφαιρα της εποχής, μάθαμε τα ήθη και τα έθιμα των ανθρώπων, αλλά και τις δυσκολίες που αντιμετώπισαν. Το βιβλίο μας συγκίνησε και μας προβλημάτισε  για τη σημασία της μνήμης και της ιστορίας. Η "Νενέ η Σμυρνιά" κατάφερε να μας ταξιδέψει σε μια άλλη εποχή και σε μια άλλη κουλτούρα. 














 

Με αφορμή το διήγημα της Έλσας Χίου «Η γυναίκα με τα μαύρα μολύβια» και με οδηγό τη φαντασία τους, τα μέλη του Ομίλου Φιλαναγνωσίας και Δημιουργικής Γραφής κλήθηκαν να μπουν στη θέση του μολυβιού που έγινε όργανο βασανιστηρίου.

Σάμος, 10 – 12 - 2024

Αγαπητό μου ημερολόγιο,

Η λύπη με έχει γονατίσει! Οι τύψεις με κυνηγούν και στον ύπνο μου. Από εκείνη τη φρικιαστική μέρα ακούω τις οδυνηρές κραυγές της. Εκείνη μου φέρθηκε τόσο καλά και κάποιοι άλλοι με χρησιμοποίησαν, για να καταστρέψω τα όμορφα και δημιουργικά δάχτυλά της. Ήμουν ένα εργαλείο της φαντασίας και της δημιουργικότητάς της που βοηθούσα τα όνειρα να πραγματοποιηθούν. Τώρα δεν είμαι παρά ένα μέσο βασανιστηρίων και πόνου. Δεν το ήθελα! Με χρησιμοποίησαν!

Το χέρι της ήταν τόσο απαλό, η φαντασία της ήταν αχαλίνωτη. Τον καιρό που με χρησιμοποιούσε ως εργαλείο, ζωντανεύαμε παρέα τα όνειρά της. Τα δάχτυλά της με ωθούσαν και η μύτη μου κεντούσε τους κόσμους της στο χαρτί.

Τώρα της στέρησα, άθελά μου, την ελευθερία της. Τη μοναδική της ευκαιρία καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας να ξεφεύγει από τον πραγματικό κόσμο ταξιδεύοντας σε φανταστικούς ορίζοντες. Γιατί; Γιατί να μη σπάσω εγώ στα δύο; Γιατί να πρέπει να καταστρέψω τα βεργολυγερά δάχτυλα της;

Τώρα πια έχει κοπεί στα δυο η καρδιά μου. Κάθε βράδυ ξαναζώ το ίδιο μαρτύριο, δίχως σταματημό. Ίσως να μην εμπιστευτώ ποτέ ξανά τον εαυτό μου στα χέρια κάποιου καλλιτέχνη. Φοβάμαι. Δε νιώθω πως η Όλγα μ’ έχει συγχωρέσει και ίσως να μην βρω ποτέ ξανά τον ύπνο μου…

Καληνύχτα, αγαπητό μου ημερολόγιο…, αλλά δε νομίζω πως αυτό το βράδυ θα έχει κάτι θετικό. Πάντοτε θα περνάει μπροστά από τα μάτια μου αυτή η εφιαλτική στιγμή … το μαρτύριο της Όλγας!

Δρίνη Ηρώ Σταυρούλα

Κωνσταντούρου Ανδριάνα

Μαλισσιόβας Δημήτρης

Πάγια Μαρία

 

 

Με αφορμή το διήγημα της Έλσας Χίου «Η κοτούλα η συρταρού» και με οδηγό τη φράση: «Γιατί οι γριούλες όλα απ’ την κοιλιά τους τα βγάζουν και γεννούν τα στιχάκια τους όπως τα παιδάκια τους.», τα μέλη του Ομίλου Φιλαναγνωσίας και Δημιουργικής Γραφής κλήθηκαν να γράψουν ένα κωμικό ποιηματάκι.

Α

Ήσουν έξω μες στο κρύο

Ενώ γυρνούσα απ’ το σχολείο

Σ’ έτυχα σαν το λαχείο

Και η μαμά τα πήρε κρανίο.

 

Β

Σε είδα στο κοτέτσι της γιαγιάς

Μετά μου φώναξε: «Έλα να φας!»

Και ενώ ήσουν τόσο πλουμιστή

Σ’ είδα ξάφνου γεμιστή!

 

Δεν ήθελα να σε φάω

Αλλά η κοιλιά μου φώναζε «Πεινάω!»

Δεν είχα άλλη επιλογή

Το ‘ριξα τώρα στο φαΐ.

Δρίνη Ηρώ Σταυρούλα

Κωνσταντούρου Ανδριάνα

Μαλισσιόβας Δημήτρης

Πάγια Μαρία

 

 

Έλσα Χίου

Γεννήθηκε στον Πειραιά. Μεγάλωσε στη Σάμο, από όπου κατάγεται και ζει μόνιμα.  Ως δημοσιογράφος, παραγωγός εκπομπών, συγγραφέας παιδικών βιβλίων, η Έλσα Χίου έχει συνεργαστεί με εφημερίδες και λογοτεχνικά περιοδικά και έχει δημοσιεύσει χρονογραφήματα, ανθολογίες, άρθρα, διηγήματα και μελέτες. Ως συγγραφέας συμμετείχε στην ανθολογία  Καλημέρα Φύση  της Γυναικείας Λογοτεχνικής Συντροφιάς, με το διήγημα  Στης γιαγιάς μου την αυλή. Έχει βραβευτεί  για το λογοτεχνικό της έργο με  Βραβείο ΚΕΠΒ, Βραβείο ΓΛΣ 1991, και 1995, με  το βραβείο IΠEKTΣI για το μυθιστόρημα της Η νενέ η Σμυρνιά, καθώς και με το κρατικό Βραβείο Παιδικού θεατρικού Έργου, για το  θεατρικό της έργο Παιδικά όνειρα του ύπνου και του ξύπνιου.  Το  1988 πήρε το  Α΄ Βραβείο Γυναικείας  Λογοτεχνικής Συντροφιάς, για την ποιητική της συλλογή για παιδιά,  Χίλιες ρόδινες χαντρούλες.

 

Δραστηριότητες

 

1η. Συνέχιση μιας ιστορίας

Να επιλέξετε ένα απόσπασμα από έργο της Χίου και να γράψετε τη συνέχεια με το δικό σας ύφος.

2η. Επιστολή προς τη συγγραφέα

Να γράψετε μια επιστολή στην Έλσα Χίου, εκφράζοντας τα συναισθήματα και τις σκέψεις που σας προκάλεσε το έργο της.

3η. Δραματοποίηση

 Μετατρέψτε ένα απόσπασμα σε θεατρικό δρώμενο.

4η. Μονόλογος

Να γράψετε έναν μονόλογο βασισμένο σε κάποιον χαρακτήρα από το έργο της και να τον παρουσιάσετε.

5η. Εικονογράφηση

 Να ζωγραφίσετε μια σκηνή από το έργο της ή να σχεδιάσετε το εξώφυλλο για ένα βιβλίο της.

 

Με αφορμή το Halloween

Κάθε χρόνο το βράδυ της 31ης Οκτωβρίου, παράξενα και… τρομακτικά πράγματα συμβαίνουν στους δρόμους πολλών πόλεων του κόσμου.

Φωτισμένες κολοκύθες, ανθρώπινοι σκελετοί, χαρούμενα (ή και όχι τόσο) φαντάσματα, μάγισσες καβάλα σε σκούπες κάνουν την εμφάνισή τους στους δρόμους των πόλεων. Παιδιά γυρίζουν από σπίτι σε σπίτι τραγουδώντας και ρωτώντας trick or treat (φάρσα ή κέρασμα) και οι νοικοκύρηδες τους προσφέρουν κέικ ή ζαχαρωτά για την ανάπαυση των ψυχών.

Η γιορτή αυτή συγχέεται με τις ελληνικές Απόκριες, όμως διαφοροποιείται κατά πολύ από αυτές, καθώς το Halloween έχει περισσότερο μυστικιστική χροιάΑποτελεί εξέλιξη της αρχαίας Κελτικής γιορτής Samhaim. Στη σημερινή της μορφή η γιορτή δεν ασχολείται πια με τα φαντάσματα και τα πνεύματα, αλλά περισσότερο με διασκέδαση, γιορταστικές μεταμφιέσεις και γλυκίσματα. Για τους Κέλτες η μέρα αυτή σημάδευε το τέλος της συγκομιδής και την αρχή του χειμώνα, ενώ ταυτόχρονα η αλλαγή της εποχής ήταν μια γέφυρα ανάμεσα στον πάνω κόσμο και στον κόσμο των νεκρών.

Με την πάροδο των αιώνων η γιορτή πήρε αρχικά «χριστιανικό χρώμα» και στη συνέχεια μετασχηματίστηκε από μια παγανιστική τελετή σε μέρα μεταμφιέσεων, με εύθυμες παρελάσεις και κεράσματα γλυκών σε παιδιά και ενήλικες.

Πηγές: https://www.in.gr/2023/10/31/go-fun/perierga/ti-simainei-leksi-halloween-ti-giortazo και https://www.athensvoice.gr/epikairotita/diethni/874504/ti-einai-to-halloween-kai-pos-proekupse-to-ethimo-me-tis-kolokuthes/ume-tin-pio-tromaktiki-mera-tou-xronou/

Ας φτιάξουμε τη δική μας ιστορία.

Χαρακτήρας

Τόπος

Πλοκή

Ένα σκιάχτρο

Απόμερο αγρόκτημα

Ξαφνικό τηλεφώνημα

Κακιά μάγισσα

Στοιχειωμένο σπίτι

Ένα παλιό γράμμα

Τρομακτική κολοκύθα

Παγωμένη λίμνη

Ένα παιδί αγνοείται

Ένα φάντασμα

Ερειπωμένος πύργος

Μέρος της σκεπής γκρεμίζεται

Μια μαύρη γάτα

Στο παλιό λιμάνι

Ένα ανατριχιαστικό γέλιο ακούγεται

Ένας σκελετός

Σε μια ερημική καλύβα

Ένα σκυλί γρυλίζει

 

 

Ένα ανατριχιαστικό κυνηγητό στο σκοτεινό δάσος

Καθώς περπατούσε στο δάσος, άκουσε μια φωνή. Η Μόλλυ τρομοκρατήθηκε! Κανείς ποτέ δεν καλούσε μια μαύρη γάτα. Όλοι οι άνθρωποι τις φοβούνταν, πιστεύοντας ότι βλέποντάς τες η κακοτυχία θα έμενε μόνιμα μαζί τους. Η φωνή ξανακούστηκε. Η Μόλλυ είχε καταλάβει πλέον πως δεν ήταν μόνη. Ξεκίνησε να τρέχει. Είχε φοβηθεί αρκετά. Ένιωθε πως κινδυνεύει.

Το δάσος την αγκάλιαζε απειλητικά σφιχτά. Ένιωθε πως κάποιος ήταν διαρκώς πίσω της. Η βλάστηση, άγρια και πυκνή όπως ήταν, φάνταζε πιο τρομακτική απ’ ότι το πρωί. Άκουγε τη φωνή διαρκώς. Ήταν σαν τα παιδιά που τις Κυριακές βρίσκονται με τις οικογένειές τους στην εξοχή. Όταν βλέπουν γάτα, αρχίζουν να την κυνηγάνε!

Βυθισμένη στις σκέψεις της όπως ήταν, σταμάτησε πια να ακούει εκείνη τη φωνή. Πίστεψε, για μια στιγμή, πως όλα αυτά ήταν δημιουργήματα της φαντασίας της κι έτσι, μείωσε την ταχύτητά της. Άρχισε να ψάχνει ένα μέρος να κρυφτεί, όμως η ανατριχιαστική φωνή συνέχισε να την καταδιώκει! Αυτή τη φορά, μάλιστα, ένιωσε και βήματα πίσω της. Νοσταλγούσε τη μοναξιά της! Γυρνούσε πίσω στις στιγμές που ήταν μόνη της κι ήταν ελεύθερη να κάνει ό,τι θέλει χωρίς μια μυστηριώδη φωνή πίσω της.

Ξάφνου έφτασε σ’ ένα αγρόκτημα που ήταν αρκετά παλιό. Η φύση έπαιρνε πίσω ό,τι είχε πάρει ο άνθρωπος πρωτύτερα. Η Μόλλυ ήταν τόσο χαρούμενη, μια και τα ανθρώπινα δημιουργήματα και κτίσματα είχαν τις καλύτερες κρυψώνες. Βλέπετε, είναι τόσο μα τόσο περίπλοκα! Πλέον, έτρεχε με μεγαλύτερη ευκολία. Το χαμηλό, δίχως αγκάθια και ζιζάνια, γρασίδι της επέτρεπε να πηγαίνει πιο γρήγορα.

Δεν άργησε να φτάσει στην πόρτα του αγροκτήματος. Η φωνή είχε εξαφανιστεί, κάμποση ώρα τώρα. Μα η Μόλλυ ήξερε πως, όταν οι ανησυχίες της φύγουν, η φωνή θα επιστρέψει. Έψαξε να βρει μια είσοδο, ελπίζοντας να την ξετρυπώσει όσο το δυνατόν γρηγορότερα. Σ’ ένα παράθυρο υπήρχε ένα μικρό άνοιγμα. Το περιεργάστηκε για λίγο και είδε ότι χωρούσε να περάσει από εκεί.

Μόλις μπήκε μέσα, έψαξε να βρει ένα καλό μέρος ώστε να κρυφτεί ή έστω να περάσει τη νύχτα. Όλα ήταν παλιά και ιδιαίτερα σκονισμένα. Η υγρασία στους τοίχους δήλωνε πολύ έντονα την παρουσία της. Όχι μονάχα οπτικά, αλλά και οσφρητικά. Μικρά και μεγάλα φυτά ξεπρόβαλαν από παντού. Διάφορα γεωργικά εργαλεία κοσμούσαν τους τοίχους δίπλα σε φωτογραφίες γυναικών και ηλικιωμένων αντρών. Σακιά διάσπαρτα, κάποια ανοιγμένα και κάποια κλειστά, μα η τροφή που είχαν μέσα είχε αλλάξει εντελώς μορφή. Αυτό το περιβάλλον διέθετε το τρομακτικό στοιχείο, αλλά για κάποιον ανεξήγητο λόγο η Μόλλυ είχε χαλαρώσει. Βαθιά μέσα της ήξερε ότι τούτη η ψυχική ηρεμία που την διακατείχε αυτή τη στιγμή σε λίγο θα ήταν παρελθόν, γιατί η φωνή δεν θα άντεχε σιωπηλή πολλή ώρα ακόμα.

Έξαφνα ακούστηκε ένας δυνατός θόρυβος.  Η Μόλλυ έτρεξε προς το σημείο απ’ το οποίο ο ήχος είχε ακουστεί. Τα παράθυρα όλα ήταν ερμητικά κλειστά. Ένα περίεργο συναίσθημα κυρίευσε τη Μόλλυ. Ήξερε πως κάτι δεν πήγαινε καλά, μπορούσε να το αισθανθεί. Μα η φωνή δεν ακουγόταν. Ίσως και να ήταν τυχαίο, όμως ένα γέλιο τη διαβεβαίωσε πως σε τούτον τον κόσμο όλα μεταξύ τους συνδέονται.

Κάποιος γελούσε. Το άκουγε καθαρά. Δεν μπορούσε να καταλάβει από πού, αλλά το άκουγε. Τι συνέβαινε; Πού είχε μπλέξει; Διάφορες τέτοιες σκέψεις άρχισαν να την περικυκλώνουν, όπως εκείνη η φωνή και το γέλιο. Δεν μπορούσε να φύγει. Είχε παγιδευτεί!

Τότε τα συνειδητοποίησε όλα. Η φωνή ήθελε να την πάει εκεί. Την έκανε να πιστεύει πως αυτό ήταν σύμφωνο με τη δική της βούληση, αλλά όλα αποδείκνυαν το ακριβώς αντίθετο. Αυτό που δεν μπορούσε να καταλάβει ήταν ποιος τα έκανε όλα αυτά και γιατί σ’ εκείνη. Άρχισε να κλαίει. Δεν μπορούσε να κάνει κάτι άλλο. Δεν ήξερε τι να κάνει. Ήταν μόνη σ’ ένα άγνωστο μέρος όπου διάφορα παράξενα γεγονότα συνέβαιναν. Μόνη … αν εξαιρέσουμε τη φωνή που την ακολουθούσε διαρκώς. Έκλεισε τα μάτια και πήγε σε μια γωνία.

Η Μόλλυ ξύπνησε μέσα σ’ έναν κάδο! Ήταν έξω από ένα ψαροπωλείο! Είχε ιδρώσει. Φοβήθηκε τόσο πολύ. Ευτυχώς, ήταν έξω από ένα ψαράδικο κι όχι σε ένα δάσος. Μα εκείνη κανονικά ζούσε σ’ ένα δάσος! Πώς βρέθηκε εκεί;

Ηρώ – Σταυρούλα Δρίνη

12 – 11 - 2024

 

Ένα παιδί αγνοείται!

Η ιστορία αυτή βασίζεται σε ένα μικρό αγόρι το οποίο λάτρευε το Halloween. Κάθε φορά που έφτανε αυτή η μέρα, το αγοράκι  ντυνόταν σκελετός, πήγαινε από σπίτι σε σπίτι και έπαιρνε πολλά κεράσματα. Κάποτε το αγόρι έφτασε σε ένα μαύρο, τεράστιο, παλιό σπίτι που το περιτριγύριζε πυκνή ομίχλη. Το αγόρι δεν έμοιαζε τρομαγμένο, αντιθέτως ήταν… ενθουσιασμένο. Σκέφτηκε ότι σ’ αυτό το σπίτι ζούσαν κάποιοι άνθρωποι που λάτρευαν το Halloween τόσο πολύ που από μόνοι τους διακόσμησαν έτσι το σπίτι. Χωρίς δισταγμό, λοιπόν, χτύπησε το κουδούνι.

Η πόρτα άνοιξε μόνη της και το αγοράκι άρχισε να φοβάται, μα δεν μπορούσε να φύγει. Μια περίεργη φωνή ακούστηκε που του έλεγε να μπει μέσα. Το αγόρι μπήκε μέσα στο σπίτι με πόδια που έτρεμαν και η πόρτα έκλεισε πίσω του. Τρομαγμένο χτυπούσε επίμονα την πόρτα, μήπως και κάποιος περαστικός το ακούσει…

Τα χρόνια πέρασαν και το αγόρι δεν είχε εμφανιστεί, όλος ο κόσμος το έψαχνε. Κάποιοι άνθρωποι της εποχής εκείνης ισχυρίζονταν ότι ένας δαίμονας ζούσε σ’ εκείνο το σπίτι που είχε επισκεφθεί το μικρό αγόρι. Έλεγαν ότι την ημέρα της εξαφάνισής του, του πήρε την ψυχή και από τότε έμεινε μόνο ο σκελετός του αγοριού θαμμένος στην αυλή του σπιτιού.

Αντριάνα Κωνσταντούρου

12 – 11 - 2024

 

Η μάγισσα που έκανε καλό!

Μια φορά κι έναν καιρό, στους παλιούς χρόνους, υπήρχε μια μάγισσα που ήθελε να γίνει η πιο δυνατή και η πιο όμορφη σ’ όλο τον κόσμο των μαγισσών. Για να φτιάξει το φίλτρο που θα τη βοηθούσε να πετύχει τον σκοπό της, της έλειπε ένα υλικό – ένα τριαντάφυλλο. Μα τέτοια λουλούδια δεν φύτρωναν στον κόσμο της. Οπότε χρειαζόταν να πάει σε έναν άλλο κόσμο, οι κάτοικοι του οποίου ήταν βαρετοί, διότι δεν ήξεραν τίποτα από μαγικά κόλπα.

Αποφασισμένη να πετύχει τον στόχο της, φεύγει καβάλα στο σκουπόξυλό της για τον άλλο κόσμο. Φτάνοντας εκεί, συνειδητοποιεί ότι ακόμα και εκεί τα τριαντάφυλλα είναι σπάνια! Έτσι, αρχίζει μανιωδώς να ψάχνει να βρει τουλάχιστον ένα, για να μπορέσει να φτάσει στην ολοκλήρωση του σχεδίου της. Πετώντας πάνω από ομοιόμορφα σπίτια, συναντάει έναν ερειπωμένο πύργο. Τι έκπληξη…. στον κήπο του φύτρωναν ολόφρεσκα κατακόκκινα τριαντάφυλλα.

Κατεβαίνει από το σκουπόξυλό της και πλησιάζει τα ευωδιαστά τριαντάφυλλα, μα δεν μπορεί να τα κόψει…! Προσπαθεί απεγνωσμένα να τα τραβήξει δίχως αποτέλεσμα!

Αναστατωμένη, ακολουθεί ένα πέτρινο μονοπάτι που καταλήγει στην είσοδο του πύργου. Με μια απότομη κίνηση, μεταμορφώνει το ραβδί της σε κλειδί και ξεκλειδώνει την πόρτα. Αντικρίζει έναν ψυχρό και σκοτεινό χώρο. Το λιγοστό φως του φεγγαριού φανέρωνε ένα ξύλινο σκονισμένο γραφείο. Πάνω το βρισκόταν ένας κιτρινισμένος φάκελος! Τον άνοιξε με ευκολία κι από μέσα έβγαλε ένα γράμμα με μια σημείωση: «Όποιος επιθυμεί τούτα τα τριαντάφυλλα να κόψει, οφείλει να έχει αγνή ψυχή. Κανέναν να μη στενοχωρεί, ώστε αυτόν τον κήπο να διαβεί!»

Η μάγισσα κατάλαβε τι έπρεπε να κάνει. Κάλεσε το σκουπόξυλό της και ξεκίνησε το ταξίδι της προς το καλό. Μετά από ένα χρονικό διάστημα γεμάτο καλές πράξεις, αποφάσισε να επιστρέψει στον πύργο. Θυμήθηκε τον εαυτό της να κάνει τα ίδια βήματα προς τον ίδιο κήπο, πριν από λίγο καιρό. Άπλωσε το χέρι της διστακτικά στα ολόφρεσκα κατακόκκινα τριαντάφυλλα. Προς μεγάλη της έκπληξη, αυτή τη φορά κατάφερε να κόψει ένα! Το έφερε κοντά στη μύτη της.

Μυρίζοντας το μαγευτικό άρωμά του, θυμήθηκε όλες τις καλές πράξεις που είχε κάνει. Είχε βοηθήσει τόσο κόσμο, τόσα παιδιά, είχε αποτρέψει τόσα δυστυχήματα και είχε κάνει τόσους ανθρώπους να χαμογελάσουν. Ίσως να της άρεσε το χαμόγελό τους! Όχι, δεν ήθελε να γίνει παντοδύναμη ούτε πανέμορφη πια. Η ουσία βρισκόταν στο να κάνει τους άλλους να χαμογελούν, απαλλάσσοντάς τους από κάθε πόνο!

Δρίνη Ηρώ

Καμπεράι Αντιγόνη

Μαλισσιόβας Δημήτρης

Χαρίτου Μαρία Ελένη

 

Με αφορμή το Halloween

Το Halloween, αν και δεν είναι ελληνική γιορτή, αποτελεί πηγή έμπνευσης για έναν Όμιλο Φιλαναγνωσίας και Δημιουργικής Γραφής. Όλο αυτό το σκηνικό με τον τρόμο, το μυστήριο και τα φαντάσματα δίνει άπειρες ιδέες για ιστορίες με τέρατα, μάγισσες και άλλα πλάσματα της νύχτας. Η μεταμφίεση και το "trick or treat" μας βάζουν σε σκέψεις για την ταυτότητα και το πώς οι άνθρωποι προσποιούνται κάτι άλλο. Σίγουρα, τα χρώματα, οι κολοκύθες, οι νυχτερίδες και όλα τα σύμβολα του Halloween δημιουργούν μια τέλεια ατμόσφαιρα για να γράψουν οι μαθητές/τριες κάτι «ανατριχιαστικό». Επιπλέον, η παιχνιδιάρικη διάθεση της γιορτής μπορεί να οδηγήσει σε ιστορίες με χιούμορ ή σάτιρα. Έτσι, τα μέλη του Ομίλου έπαιξαν με τις λέξεις, εμπνεύστηκαν από τη μυστηριώδη ατμόσφαιρα της γιορτής και έγραψαν τις δικές τους ιστορίες.